خانه / سرمقاله / می وزد، هم نفس باد، هوایی که تویی

می وزد، هم نفس باد، هوایی که تویی

 

می وزد، هم نفس باد، هوایی که تویی

آشنا می زند این نی، به نوایی که تویی

 

 

هم‌هم_ در سوگ سالار شهیدان، سیدالشهدا(ع) محمد مرادی، شعری را سروده است که در ادامه می آید.

 

 

می وزد، هم نفس باد، هوایی که تویی

آشنا می زند این نی، به نوایی که تویی

 

چارده قرن، تو را قافله جُستیم ولی

می رسم روزی از این راه به جایی که تویی

 

چارده قرن گذشته است ولی گوش دلم

باز هم می تپد از حزن صدایی که تویی

 

گوش تاریخ کر است ای همه فریاد سکوت

از رسیدن به لبِ بانگ رسایی که تویی

 

تو همان کشته ی اشکی که دو گوش ملکوت

مانده در حسرت داغِ شنوایی که تویی

 

دل من، حسّ ِ سوالی است به پهنای فرات

تشنه ی پاسخ بی چون و چرایی که تویی

 

راه مانده است و کمی شهد بلا می خواهد

زایر قافله ی کرب و بلایی که تویی

 

نفسم خاک گرفته است و پناه آوردم

از نفس تنگیِ اینک، به هوایی که تویی

 

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذ

رفتن به بالا